'Het kan zeker beter' is een boek dat iedereen moet lezen die wil geloven in een gezamenlijke toekomst en een gezamenlijk Europa.De schrijver van dit boek is opgeleid als natuurwetenschapper. Hij heeft verrassende ideeën over de wijze waarop evolutionaire en revolutionaire veranderingen tot stand komen. Volgens de wetten van de logica namelijk, en volgens een systeem dat de schrijver vergelijkt met een eindeloze trap. Vanuit chaos en entropie ontstaat orde. Niet alleen in het fysieke domein maar uiteindelijk ook in de antroposfeer en in de cultuur. Auteur Jan Brouwer combineert zijn kennis van wis- en natuurkunde met wat hij weet van filosofie, economie, cultuur en geschiedenis. Dat levert een caleidoscopisch beeld op hoe veranderingen ontstaan. In 'Het kan zeker beter. Naar een Europese culturele revolutie' zoekt Brouwer naar oplossingen en verbindingen. "Onheilsprofeten zijn er al genoeg, we moeten kijken hoe het beter kan in de wereld," zegt hij. Dit boek geeft niet alleen blijk van een eruditie die tot iets gediend heeft. De schrijver maakt eveneens met humor en wijsheid gebruik van vijftig jaar werkervaring op hoog politiek-bestuurlijk niveau en hij vertelt nuchter en deskundig over zijn jarenlange activiteiten als onderzoeker, bestuurder en organisator op het gebied van kunst en cultuur in binnen- en buitenland. Darwin, Descartes, Dawkins en tal van andere denkers komen voorbij. Maar steeds blijft de toon van de schrijver lichtvoetig. Dat heeft veel te maken met de vrijmoedige wijze waarop hij zijn eigen leven en werk durft te combineren met de inzichten die hij uit boeken heeft verworven en zijn reizen over de wereld. 'Het kan zeker beter' is een boek dat iedereen moet lezen die wil geloven in een gezamenlijke toekomst en een gezamenlijk Europa.

Een openhartige briefwisseling tussen de schrijver Erik Harteveld en de blinde Anselm Bijvoet.In 'Pooltochtendromen' neemt vooral de blinde Anselm Bijvoet geen blad voor de mond in zijn brieven aan Harteveld. Hij vertelt hoe hij leeft, en in gedachten reist over de wereld, maar hij zegt ook ongezouten wat hij vindt over Hartevelds stereotiepe ideeën over blindheid. 'Niets' speelt een grote rol in deze novelle. Bijvoet ziet 'niets', maar wat is dat dan? Dat weten we niet. Niets is iets dat er niet is. Hoe kun je je eigen werkelijkheid kennen en -nog moeilijker- die van de ander? Voor iemand die blind geboren is, is dit een evident probleem, maar voor alle anderen evenzeer. 'Pooltochten dromen' (de titel is ontleend aan een gedicht van Martinus Nijhoff) stelt op scherpzinnige wijze te gemakzuchtige beweringen over de werkelijkheid ter discussie. Maar het is eveneens een meeslepende ode aan de fantasie, en een zoektocht naar wat een geloofwaardig leven is.

Och, eeuwig is zo lang bevat essays over klassieke teksten. Ze beslaan 6 eeuwen. Jos Joosten, hoogleraar Nederlandse letterkunde, kijkt met nieuwe ogen en schrijft bevlogen over zijn ontdekkingen.In Och, eeuwig is zo lang blaast Jos Joosten, hoogleraar Nederlandse letterkunde in Nijmegen, oude teksten nieuw leven in. Zijn invalshoek is daarbij steeds verrassend: het kan een zestiende-eeuws kruisbeeld in een kerk in Nijmegen zijn of een bruggetje in het Achterhoekse Almen. De vraag komt aan bod of Sara Burgerhart anno 1782 met #metoo te maken had. Antwoord: ja! En vond Vondel iets van de slavenhandel van Johan Maurits, bouwer van het Mauritshuis? Nee… Zo bekijken we, onder andere, een onbekend Elsschot-gedicht, een onverwacht schoolreisje in Bordewijks Bint en Godfried Bomans blijkt zowaar de Nederlandse Roland Barthes. Och eeuwig is zo lang is een vrolijke en avontuurlijk getoonzette reeks colleges waarin zes eeuwen literatuurgeschiedenis bewust met ogen van nu beschouwd worden. De lezer wordt van harte uitgenodigd om zijn of haar eigen leeservaring te toetsen aan die van Jos Joosten. Over Hoera! Een boek over Nederlands en Nederlandse letterkunde: ‘Hij schrijft levendig, vilein soms, en met hart en ziel.’ Gerwin van der Werf, Trouw. ‘Een hoogst vermakelijk boek voor lezers die de Nederlandse letterkunde een warm hart toedragen.’ De Volkskrant

Sem Speer, de hoofdpersoon van Hoboblues, is een sensitieve, onzekere puber aan het begin van dit coming of age-verhaal. Hij fantaseert over meisjes en seks, totdat de bluesmuziek in zijn leven komt.Sem Speer, de hoofdpersoon van Hoboblues, is een sensitieve, onzekere puber aan het begin van deze coming of age-roman. Hij fantaseert over meisjes en seks. De vriendin van zijn overspelige vader speelt daarin een prominente rol. Al snel gaat de bluesmuziek Sems leven bezielen. Met zijn vrienden Eddy, Fox, Julius en Pavlov, tevens collega's op de Kabelfabriek in Haaksbergen, vormt hij een bluesband, Hong Kong Drizzle, die na enkele jaren uit elkaar valt. Zijn beste vriend is saxofonist Eddy, een spirituele jongen die naar Amerika gaat en willens en wetens een bestaan als hobo zoekt. Sem verhuist naar Amsterdam en leidt daar een eenzaam bestaan totdat hij op de Wallen de ware tegenkomt. Hoboblues is een confronterende roman in onopgesmukte stijl over de onmogelijkheid om werkelijk bij elkaar te komen, in de vriendschap en in de liefde.

'Zeevlam' omvat een serie subtiele gedichten over thema’s als ruimte en tijd, herinnering en verlangen, muziek en stilte. Aantrekking en afscheid zijn er ook – de eb en vloed van alle poëzie.Hanneke van Schooten (Enschede, 1946) woont het grootste deel van het jaar op Schiermonnikoog. Ze promoveerde op een juridisch proefschrift over semiotiek en recht. Haar debuut als dichter was in 1990. Ze publiceerde sindsdien 13 bundels. Daarvan kwamen de bundels Getijden (2015), Zeven manieren om thuis te komen (2018) en Geheugenkathedraal (2020) alle, net als Zeevlam, uit bij AFdH Uitgevers.

Dag Rakkers! Vijftig jaar Ome Willem is een kleurrijk en feestelijk boek over Edwin Rutten/Ome Willems leven en werk. Boordevol foto’s en anekdotes: een stukje Nederlandse televisiegeschiedenis.Zeg ‘Ome Willem’ in een willekeurig Nederlands gezelschap en de kans is bijzonder groot dat iemand begint te lachen en roept: ‘Joepiedepoepie!’ Of: ‘Wil je ook een broodje poep?’ De Ome Willem-fans gaan hun vuisten ballen en beginnen vrolijk te zingen: ‘Deze vuist op deze vuist, en zo klim ik naar boven.’ Rakkers, zo noemt Edwin Rutten (1943) -al een halve eeuw volkomen vergroeid met zijn personage Ome Willem - de volwassenen die kinderen waren tussen 1974 en 1989. Dat was de tijd dat De film van Ome Willem werd uitgezonden. Voor massa’s kinderen uit die tijd is Ome Willem een legendarische kindervriend. Het gelijknamige programma was grensverleggend. In De Film van Ome Willem werden ze serieus genomen, met spel, humor en relativering. Heel typerend: Edwin Rutten spreekt altijd over ‘kinderen en andere volwassenen.’ Ome Willem, Aart Staartjes, Harry Bannink en de tekstschrijvers, Willem Wilmink, Karel Eykman en Harrie Geelen werden ongekend populair in Nederland en in Vlaanderen. Nog steeds vragen mensen op straat of ze met Ome Willem op de foto mogen. En het mag. Altijd! Dag Rakkers. Vijftig jaar Ome Willem gaat niet alleen over Ome Willem. Edwin Ruttens veelzijdige carrière als jazzzanger, drummer, acteur, stemacteur, presentator en dagvoorzitter komt ook aan de orde. Auteur Geke Mateboer verwerkte een enorme hoeveelheid gegevens in tekst en beeld en interviewde Edwin Rutten vele malen gedurende in 2024. Zij zocht naar de magie van het personage Ome Willem en zijn connectie met de mens Edwin Rutten. Ze wierp de vraag op in hoeverre Ome Willem zijn stempel drukte op de rest van Ruttens loopbaan. Die zoektocht geeft niet alleen een beeld van een halve eeuw televisiegeschiedenis - het uitgebreide register getuigt ervan - maar ook van de Nederlandse jazz- en popcultuur in de jaren ’60 en ’70, de eerste Europese songfestivals en de worsteling van een jong talent met roem. Bovenal levert Dag Rakkers! een meeslepend, uitbundig geïllustreerd verhaal op over een uitzonderlijke man, met een grenzeloze hoeveelheid energie en een groot talent, een man die best af en toe onzeker was maar die toch alles durfde. Een kindervriend en een mensenvriend.

Kleurrijke coming-of-age roman die zich afspeelt in een Twents dorp. De zoon van een kastelein vertelt over verzwegen dorpsgeheimen, familieverhoudingen en de veranderende buitenwereld in de jaren '60De roman 'Loenigher, verzwegen levens' speelt zich af in een weliswaar herkenbaar maar toch fictief dorp in het oosten des lands. Robert ter Huurne, de ik-verteller, groeit op in een kasteleinsgezin met een flink aantal pijnlijke familiegeheimen. Zijn ouders drijven hun café in het centrum van hun Twentse dorp. Roberts opa woont bij hen in – de oorzaak van tal van conflicten tussen de dwarse puber en zijn monumentale grootvader. Er spelen erfeniskwesties, relatieproblemen en oorlogstrauma’s, maar Loenigher is toch vooral een coming-of-age-roman: de hoofdpersoon is onhandig en afhoudend in al zijn contacten in de gesloten dorpsgemeenschap. Hij haat zijn opa en ziet met een scherp oog hoe broos en schijnheilig de familieverhoudingen zijn. We volgen Roberts leven van zijn zesde tot zijn achttiende. Pas dan komen er antwoorden op de vele vragen die hij zich stelde. De roman schetst op de achtergrond een veelkleurig portret van de geschiedenis van een dorp en zijn bewoners in de jaren ’60 en ’70 waarbij nationale en internationale nieuwsfeiten als de oorlog in Indonesië en de Molukse treinkaping een prominente rol spelen.

Een geheel vernieuwde uitgave van A.L. Snijders allereerste bundel zeer korte verhalen.Ver van de wereld werkte een man aan een geheimzinnig oeuvre. Bijna elke dag schreef hij een zkv, een zeer kort verhaal. Na de haiku is het zkv het kleinste betekenisdragende literaire genre. Het zeer korte verhaal is de kruimeldief van de literatuur, het zuigt in hoekjes waar de roman niet kan komen. A.L. Snijders (2037 – 2021) beheerste dit atomaire genre als geen ander. Toen hij e-mail kreeg stuurde hij zijn verhalen aan een geprivilegieerd aantal mensen, dat zich een paar keer per week verheugde en verbaasde over de ongewone diepgang van zo weinig woorden. Met uiterste precisie schilderde Snijders, de meester van het éénharig penseel, de wereld in kleine taferelen. Ze bestrijken de breedte van het leven, in het bijzonder dat van hemzelf, en dragen de kleur van zijn dag, mild-ironisch, peinzend, woedend soms, maar altijd erudiet en in een stijl die in de Nederlandse literatuur door vrijwel niemand wordt overtroffen. Tommy Wieringa

Uit het hart is een bijzondere bundel opstellen voor Jos Muijres, die veertig jaar verbonden was aan de Radboud Universiteit Nijmegen, met als bijzonder aandachtsveld de Vlaamse letterkunde. Speciaal voor hem brachten Jeroen Dera en Jos Joosten deze opstellen van collega's bijeen in deze bundel ter gelegenheid van zijn jubileum.

In deze graphic novel schetst de Duits-Nederlandse kunstenaar Anika Franke met waterverf, potlood en pen haar jeugd in de grensstreek. Ontroerend, grappig en liefdevol.Ein Herz aus Senf, een hart van mosterd, is een hartverwarmende, liefdevolle, geestige, ongewone graphic novel. Anika Franke, Duitse van geboorte, werkzaam als maker en docent op kunstacademies in Nederland schreef en tekende Ein Herz aus Senf. Het zijn haar ontroerende herinneringen aan een jeugd in de Nederlands-Duitse grensstreek, in waterverf en potlood. Er is mosterd die stinkt, het is niet alles goud wat er blinkt.

Zeer Korte Verhalen, zkvsZeer Korte Verhalen, zkv’s Oh the world, Ah the world Op 7 juni 2021 overleed zeerkorteverhalenschrijver A.L. Snijders, ‘de meester van het éénharig penseel’, zoals Tommy Wieringa hem noemde. Een overweldigend aantal liefhebbers van zijn werk gaf blijk van zijn deelneming. Snijders was geliefd. Elke zondag las hij een zeer kort verhaal (zkv) voor op radio 4, hij schreef zkv’s voor De Standaard in Vlaanderen, voor de VPRO-gids en voor de Berkelbode. Een groot aantal van deze verhalen werd door onze uitgeverij via de zogenaamde ‘Graslijst’ gepubliceerd. Snijders correspondeerde jarenlang. Bijna dagelijks schreef hij een brief in zijn karakteristieke handschrift, in rood en zwart, met een gekalligrafeerd motto, vaak met tekeningen erbij. Kunstwerkjes op zich. Eén van Snijders’ motto’s, veelvuldig voorkomend in zijn brieven, was Oh the world, Ah the world. Heel geschikt als titel voor de laatste zkv’s die hij geschreven heeft. Sommige mensen zal die titel bekend voorkomen. Hij stamt namelijk uit Herman Melville’s Moby Dick. Alleen begint Melville met Ah en schrijft daarna Oh. En Melville gebruikt twee uitroeptekens: dat is niks voor Snijders. AFdH Uitgevers verzamelde in deze bundel 54 zkv’s, voor het merendeel geschreven in 2021. We voegden er facsimile-versies van een aantal brieven van Snijders aan toe. Omdat ze zo mooi zijn: om te zien, om te lezen. Maar ook omdat veel brieven de heerlijk losse toon hebben en de onderwerpkeuze die zo kenmerkend zouden worden voor de zkv’s: ‘(...) brieven schrijven is veel leuker + gemakkelijker dan het fabriceren van stukjes. Ik ben altijd bevangen als ik een stukje moet schrijven, terwijl een brief zomaar aan mijn hand ontsnapt. Stukjes lijden aan zelfcensuur, brieven = winden laten aan de keukentafel.’ Job Cohen, al jaren bewonderaar van de zkv’s, schreef op ons verzoek een voorwoord. Schrijver Mathijs Deen leerde naar eigen zeggen veel van A.L. Snijders. Hij sluit dit boek af met passende woorden. Oh the world, Ah the world is het saluut van en aan de beste zeerkorteverhalenschrijver van Nederland.